ကိုယ္ေဆာက္တဲ့ အိမ္
 |
| DR. LEE ROBERSON |
ဗိသုကာပညာ ေလ့လာဖို႔ နယူးေယာ့ၿမိဳ႕ကို
ေရာက္လာတဲ့ လူငယ္တေယာက္၊ ေနာက္ေတာ့ ေဆာက္လုပ္ေရး ကန္ထရိုက္တေယာက္ ျဖစ္လာၿပီး ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္းမွာပဲ
ေဒၚလာ သန္းခ်ီ ရလာတယ္။
လမ္းေပၚမွာ အဝတ္အစား ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းနဲ႔
အဖိုးႀကီးတေယာက္ကို ေတြ႕တယ္။ နယူးေယာ့ၿမိဳ႕ကို ေရာက္ခါစမွာ သူ႔ကို ကူညီဖူးတဲ့ မိတ္ေဆြေဟာင္းဆိုတာ
သတိျပဳမိသြားတယ္။ “ဟယ္လို၊ ဂၽြန္း။ ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာလိုက္တာ။ ဘယ္မွာေနလဲ?”
အဖိုးႀကီးက ျပန္ေျဖတယ္။
“ခင္ဗ်ား အမ်ိဳးသမီးေရာ
ရွိေသလား?”
“ရွိတယ္။”
“ေကာင္းၿပီ။ မနက္ျဖန္
ခင္ဗ်ားတို႔ ႏွစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ လာေတြ႕မယ္။”
ေနာက္တေန႔ညမွာေတာ့ သူဟာ
အခန္းငယ္ေလးတခုမွာ ထိုင္ရင္း အဖိုးႀကီးနဲ႔ သူ႔ဇနီးကို စကားေျပာတယ္။ သူတို႔ အေျခအေနကို
ေလ့လာမိၿပီးတဲ့ေနာက္၊ “ခင္ဗ်ား၊ အရက္ျဖတ္၊ ဖဲကစားတာျဖတ္၊ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္၊ ရိုးရိုးသားသား
ေနမယ္။ ခင္ဗ်ား မိန္းမကိုလည္း ဂရုစိုက္မယ္ဆိုရင္၊ ဝင္ေငြ ရေအာင္ လုပ္ေပးမယ္။”
ဂၽြန္ သေဘာတူတယ္။
“မနက္ျဖန္ ကၽြန္ေတာ့ ရံုးခန္းကို
လာပါ။ အလုပ္ေပမယ္။” လို႔ လူငယ္က ဆိုတယ္။
ေနာက္တေန႔မွာ ရံုးခန္းကို
အဖိုးႀကီး ေရာက္လာတယ္။ လူငယ္က အိမ္ပံုစံနဲ႔ အတိုင္းအတာေတြ ေပးၿပီး ၿမိဳ႕စြန္ ရပ္ကြက္ေလးမွာ
ေဆာက္ခိုင္းလိုက္တယ္။
မိတ္ေဆြ အဖိုးႀကီးကို
“ကၽြန္ေတာ့အတြက္ ဒီအခ်ိဳးအစားအတိုင္း အိမ္တလံုး ေဆာက္ေပးပါ။ က်သင့္သေလာက္ ေပးပါမယ္။
ေငြကို ဘဏ္မွာ ခင္ဗ်ားနာမည္နဲ႔ ထည့္ေပးမယ္။ ကုန္က်စရိတ္ တြက္လိုက္ပါ။ ခင္ဗ်ားကို လစာေပးမယ္။
အိမ္ေဆာက္လို႔ ၿပီးရင္ ကၽြန္ေတာ့ကို ေျပာပါ။”
အဖိုးႀကီးက အိမ္ေဆာက္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အရင္လိုပဲ အက်င့္က မေကာင္းဘူး။ လိမ္တယ္။ အေပါစား ပစၥည္းေတြ သံုးတယ္။ ေဒၚလာရာနဲ႔ခ်ီၿပီး
ခိုးတယ္။
အိမ္ၿပီးခ်ိန္မွာ အိမ္အပ္ဖို႔
အေၾကာင္းၾကားတယ္။ လူငယ္က “ကၽြန္ေတာ္ ဒီည ခင္ဗ်ားအိမ္ကို လာမယ္” လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
အဲဒီညမွာ လူငယ္ဟာ အဖိုးႀကီး
လင္မယားနဲ႔ စကားေျပာတယ္။ “မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြလည္းျဖစ္၊ ကၽြန္ေတာ္ နယူးေယာ့ ေရာက္ခါစတုန္းက
ပိုက္ဆံရေအာင္ အလုပ္လည္း ေပးခဲ့ဖူးေတာ့ ဒီအိမ္နဲ႔ ေျမကြက္ကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးခ်င္တယ္။”
လိမ္ညာထားတဲ့ အဖိုးႀကီးဟာ
ရွက္သြားၿပီး၊ စိတ္ေၾကကြဲကာ ငိုပါေတာ့တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲလို႔ လူငယ္က ေမးတဲ့အခါ၊ အဖိုးႀကီးက
သူ႔အျပစ္ဝန္ခံၿပီး ေနာက္ထပ္အခြင့္အေရး ေပးပါဦးလို႔ ေတာင္းပန္တယ္။
လူငယ္က “ဂၽြန္း၊ ကၽြန္ေတာ္
ခြင့္လႊတ္တယ္။ ေနာက္ထပ္ အခြင့္အေရး ေပးပါမယ္။ ခင္ဗ်ား သင္ခန္းစာ ရေလာက္ၿပီနဲ႔ တူပါတယ္။
ခင္ဗ်ား လိမ္လို႔ ခင္ဗ်ား ေဆာက္တဲ့ အိမ္မွာ ခင္ဗ်ားေနရမွာကို စိတ္မေကာင္းပါဘူး” လို႔
ျပန္ေျပာပါတယ္။
ဒီျဖစ္ရပ္ရဲ႕ သင္ခန္းစာကေတာ့
လူဟာ ကိုယ္ေဆာက္တဲ့ အိမ္မွာ ကိုယ္ေနရတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ We
must live on the houses we build. ဘုရားသခင္က
အသက္တာေတြကို တည္ေဆာက္ဖို႔ ကူညီမစ ေနပါတယ္။ ကိုယ္ဘဝကို ဘယ္လို တည္ေဆာက္ေနသလဲ ဆိုတာ
စဥ္းစားစရာပါ။
(From
Dr. Lee Roberson’s sermon “Fear Not!”)
No comments:
Post a Comment